Jorinde van Klinken, geboren op 2 februari 2000: atlete discuswerpen en kogelstoten, WK-zilver, EK-zilver, Amersfoortse.
De Vijf Belangrijkste Inzichten
1: Ze heeft bijna geen enkele training in haar leven gemist. Niet bij sneeuw, niet bij regen. Na al die jaren gelooft ze: dat maakt een verschil.
2: Van huis meegekregen: ga uit van je eigen kracht en trek je niets aan van wat anderen van je vinden. Die vrijheid maakt haar onverslaanbaar in haar hoofd.
3: In de ring praat ze zichzelf zo op dat ze echt gelooft dat ze de beste is. Na de wedstrijd is die overtuiging meteen weg, maar op dat moment is het haar sterkste wapen.
4: Iedereen zei: je kunt niet fulltime studeren en tegelijk topsport bedrijven. Ze deed het toch. Haar conclusie: er is zoveel meer mogelijk dan mensen over jou denken.
5: Ze richtte een stichting op tegen seksueel grensoverschrijdend gedrag in de sport. Haar platform gaat verder dan discuswerpen.
Discus en kogel: de kracht van veelzijdigheid
Jorinde van Klinken is geen gewone werpatlete. Ze combineert discuswerpen en kogelstoten op het hoogste niveau. In 2025 werd ze de eerste Nederlandse vrouw ooit die een WK-medaille won in het discuswerpen. In 2024 pakte ze op het EK in Rome zilver op zowel discus als kogel, een historische double.
Hoe ben je eigenlijk bij dit onderdeel terechtgekomen?
“Ik heb altijd veel interesses gehad. Het liefst had ik ook in musicals gespeeld. Ik heb veel verschillende sporten gedaan, maar op een gegeven moment moest ik kiezen. Ik koos atletiek omdat het eigenlijk als meerdere sporten in één voelt. En in de puberteit kreeg ik gewoon hele sterke benen. Dat is binnen de atletiek echt het meest geschikt voor het werpen.”
Bijna geen enkele training gemist
Welke gewoonte uit je jeugd heeft het grootste verschil gemaakt?
“Twee dingen. Vanuit de opvoeding heb ik meegekregen: ga van je eigen kracht uit en maak je niet druk om wat anderen van je vinden. Dat geeft enorme vrijheid in de sport. Je kunt gewoon echt je eigen ding doen, zonder je druk te maken over de keuzes die je maakt.”
“En ik heb gewoon bijna geen enkele training gemist. Of het nu sneeuwde of regende. Niet altijd de beste training misschien, maar na al die jaren denk ik toch dat dat een verschil maakt.”
Elf tot twaalf trainingen per week, gemiddeld anderhalf uur per training. Ik wilde gewoon echt nergens nee op zeggen als het om trainen ging.
Overtuiging als wapen
Wat heeft jouw sport je over jezelf geleerd?
“Echt dat je zoveel meer kunt dan je denkt. Dat is mijn grootste overtuiging. En ik weet dat ik medailles heb gewonnen omdat ik mezelf die overtuiging zo heb aangepraat.”
Hoe werkt dat precies, die mentale overtuiging?
“Als ik in de ring sta, dan zorg ik dat ik in de aanloop mezelf echt naar het punt heb gebracht waarop ik geloof dat ik de beste ben en iedereen kan verslaan. En als die wedstrijd afgelopen is, is dat echt niet meer hoe ik door het leven ga.”
“Dat is gewoon zo functioneel. Je bent niet arrogant. Het is puur een instrument. Maar die overtuiging op dat moment, dat is zoveel waard.“
Het kan wel
Jij hebt naast topsport ook fulltime gestudeerd. Iedereen zei: dat gaat niet.
“Twee jaar lang heb ik naast mijn topsport meer dan fulltime gestudeerd. Iedereen zei echt van: dat moet je niet doen, dat lukt niet. En het kan echt gewoon. Ik denk dat het allerzwaarste weegt hoe graag je iets wilt. Niet of iemand van tevoren denkt dat het niet kan. Of dat jij dat zelf over jezelf denkt. Er is zoveel meer mogelijk dan mensen denken.”
Meer dan sport
Je hebt een stichting opgericht. Vertel.
“Ik heb een stichting opgericht tegen seksueel grensoverschrijdend gedrag in de sport. Eén van de eerste dingen die we hebben gedaan, is een preventieve voorlichting bij de gemeente Amersfoort. Dat was heel bijzonder om te doen. Ik vind het heel belangrijk om je platform voor meer in te zetten dan alleen de sport.”
Wat wil je mensen meegeven die langs de Wall of Fame lopen?
“Dat mensen uit je eigen stad het allerhoogste hebben bereikt en dat dat mensen inspireert van: ik kan dit ook. Ik kan meer dan ik denk. Laat ik gewoon blijven doen wat ik het allerleukst vind. En me niet laten overtuigen door anderen dat iets niet mogelijk is. Want er is waarschijnlijk veel meer mogelijk dan je denkt.”
Amersfoort heeft kampioenen voortgebracht. Mensen die jarenlang trainen voor seconden, punten of die ene perfecte race. In de Wall of Fame geven we hen de erkenning die blijft hangen.
