tekst en fotografie: Iza Koch
In het hart van Amersfoort is een bijzondere vriendschap ontstaan tussen twee vrouwen die de tachtig al zijn gepasseerd. Hun openheid, hun humor en het plezier dat ze samen hebben, werken aanstekelijk. Ik vroeg of ik hun verhaal mocht delen en werd uitgenodigd bij Mary thuis.
Hoe is deze hechte vriendschap ontstaan? Ze stonden bij de bakker op de markt, beiden met hun rollators. Mary vroeg aan Annelies: ”Bent u ook even uw rollator aan het uitlaten?” Het bleek dat ze beiden aan dezelfde gracht wonen. Ze zwaaiden of groetten weleens naar elkaar. Geen van beide wist dat dat spontane grapje zou leiden tot een prachtige en oprechte vriendschap.
Toen het zomaar klikte
Sindsdien trekken ze veel samen op. Ze eten samen, schilderen, maken wandelingen, gaan naar de markt en als er een goede film draait, bezoeken ze samen de bioscoop. Soms zitten ze tussen bloeiende krokussen, op hun rollators te praten over het leven.
Ruimte voor alles wat het leven brengt
Wanneer ik vraag waar die gesprekken over gaan, is het antwoord eenvoudig: over alles. Er wordt veel gelachen, maar er is ook ruimte voor serieuze onderwerpen. Ze praten over hun leven, over hun dierbaren en over het verlies van hun mannen, Louk en Kees. Met een trotse blik vertellen ze over hun kinderen en kleinkinderen, en Mary zelfs over haar achterkleinkinderen.
Klagen doen ze nauwelijks. Ze richten zich vooral op de mooie dingen, vertellen ze. Al vinden ze het soms wel belangrijk om te delen wat lastig wordt of dwarszit. “En dan hebben de kinderen vaak meteen een oplossing”, zeggen ze lachend.
Wat ze in elkaar waarderen
Over hun vriendschap zijn ze uitgesproken. Mary: “Vanuit mij kan ik zeggen: we hebben het heel fijn samen.”
Annelies: “Ja, en dat vind ik zo bijzonder, want we zijn eigenlijk heel verschillend, maar het gaat moeiteloos. Dat zoiets ineens nog op je pad komt, is heel speciaal.”
Mary: “Een geschenk uit de hemel, zeggen ze dan.”
Op de vraag wat ze het meest in elkaar waarderen, hoeft Mary niet lang na te denken.
“Opgewektheid,” zegt ze meteen. Annelies vult aan: “Trouw en eerlijkheid.”
Een onverwacht cadeau
Ook de buurt ziet hun band. Als een van hen alleen loopt, vragen mensen regelmatig hoe het met de ander gaat. Mary: “Deze vriendschap is goud waard. Echt!” Annelies: “Ja zeker.”
Mary: “Ik hoop dat als wij later, over honderd jaar, samen gaan.” Annelies: “Huh ah mag het iets eerder?”
Ik ben ontroerd door de liefde en vanzelfsprekendheid tussen deze twee vrouwen. Wanneer Mary even naar de keuken loopt om thee te halen, zegt Annelies tegen mij: “Het is heel bijzonder dat je op deze leeftijd nog een maatje erbij krijgt.”
En precies dat is wat dit verhaal zo bijzonder maakt!
