tekst en fotografie: Iza Koch
Wie Trudie (77) ontmoet, merkt al snel dat stilzitten niet in haar woordenboek voorkomt. Ze is nog altijd creatief bezig: breien, haken, quilten en naaien. Haar handen zijn bijna altijd in beweging. Niet omdat het moet, maar omdat ze het simpelweg leuk vindt. “Ik vind het heerlijk om iets te maken”, zegt ze. “En als iemand er blij van wordt, is dat natuurlijk helemaal mooi.”
De liefde voor handwerken kreeg Trudie al vroeg mee. Haar oma was coupeuse en maakte alle kleding voor de familie. “Mijn oma kwam één keer per jaar bij ons thuis met haar naaimachine en naaide dan onze hele garderobe. Ik ging ook vaak bij haar langs. Zo ben ik er eigenlijk spelenderwijs ingerold.” Als kind speelde ze niet zozeer met haar poppen, maar maakte ze liever kleertjes voor hen. Later naaide ze kleding voor zichzelf en haar kinderen. Inmiddels staat de naaimachine vooral klaar voor kleine reparaties, maar creatief bezig zijn is altijd gebleven.
Een andere weg dan gepland
Trudie had ooit de droom om binnenhuisarchitect te worden, maar haar leven liep anders. Ze trouwde jong en kreeg kinderen. Lange tijd was ze thuis om voor hen te zorgen, iets waar ze nog altijd met een goed gevoel op terugkijkt. “Kinderen hebben er zoveel aan als er iemand echt tijd voor ze heeft”, zegt ze. “Ik las veel voor en was altijd met ze bezig.”
Toen haar kinderen ouder werden, besloot ze weer te gaan studeren. Ze wilde financieel onafhankelijk zijn. Ze volgde tweedekansonderwijs en studeerde arbeidsmarktpolitiek en personeelsbeleid. Uiteindelijk werkte ze bij het arbeidsbureau. In die periode kreeg ze echter een zware burn-out, een begrip dat toen nog nauwelijks bekend was. “Er was eigenlijk weinig begeleiding. Ik moest vooral zelf uitzoeken hoe ik er weer bovenop kwam.” Het herstel kostte tijd, maar in die periode vond ze opnieuw rust in haar creativiteit.
Van quilten naar gehaakte diertjes
Een van de dingen waar Trudie zich jarenlang mee bezighield, was quilten. Ze maakte talloze dekens en gaf zelfs les in quilten bij een vriendin met een winkel. “Maar op een gegeven moment heb je wel genoeg dekens”, zegt ze lachend. Daarna ontdekte ze het maken van gehaakte diertjes. Eerst werkte ze met patronen uit een boek, maar al snel begon ze die aan te passen. “Ik volg niet zo graag precies een patroon”, legt ze uit. “Ik doe het liever op mijn eigen manier. Dan ontstaan er steeds weer nieuwe variaties.” Sommige diertjes ontwerpt ze helemaal zelf. Soms moet ze iets uithalen en opnieuw beginnen, maar dat hoort er voor haar bij.
Persoonlijke knuffels
Soms maakt Trudie ook iets persoonlijks voor iemand. Zo haakte ze onlangs twee ratjes voor iemand die haar huisdieren wilde laten namaken. Ze heeft al tientallen hondjes en katten nagehaakt. Ze vraagt dan foto’s voor de details. “Je kunt een dier nooit precies namaken, maar je probeert wel het karakter een beetje terug te laten komen.”
Mutjes voor kinderen in Afrika
Naast haar eigen projecten is Trudie de laatste tijd met iets anders bezig: het breien van mutsjes voor kinderen in Afrika. Ze zag een documentaire over een stichting die daar kinderen helpt en besloot spontaan een mailtje te sturen. Tot haar verrassing kreeg ze snel antwoord. Sindsdien breit ze regelmatig mutsjes. Als ze ’s avonds televisie kijkt, maakt ze er vaak twee. “Ik doe het alleen als ik er zin in heb”, zegt ze nuchter. “Het moet geen verplichting worden.”
Inmiddels liggen er al tientallen mutsjes klaar in een doos. Ze gaan straks naar kinderen die ze goed kunnen gebruiken. “Eerst dacht ik: mutsjes in Afrika? Maar daar kan het in de winter ook koud zijn. En het is natuurlijk ook gewoon een leuk cadeautje.” Trudie glimlacht terwijl ze weer een bol wol oppakt. “Het is gewoon fijn om iets te maken waar iemand anders blij van wordt.”
Wil jij een diertje op maat laten maken door Trudie? Bijvoorbeeld een knuffeltje voor jezelf of een cadeau voor een geliefde? Mail dan naar [email protected]
