Jesse Marlet, geboren op 5 maart 1998: freestyle voetballer, wereldkampioen, Amersfoorter.
De Vijf Belangrijkste Inzichten
1: Jesse trainde in garages en op straat totdat hij naar binnen stapte bij een dansvereniging. Die omgeving veranderde zijn stijl voorgoed. Creativiteit en inspiratie komen van buiten je eigen wereld.
2: Op een kruispunt koos hij één sport, freestyle voetbal. Hij stopte met voetbal en waterpolo, nam een tussenjaar en trainde dag en nacht. Geen spijt, want het voelde nooit als een opoffering.
3: Discipline voelt niet zwaar als het je passie is. Jesse slaat feestjes over zonder tegenzin. Maar een week niet sporten? Dat lukt hem gewoon niet. Het zit te diep in zijn systeem.
4: Zijn vader gaat overal mee naartoe: Kenia, Tokio, Miami. Zijn coach Engelbert gaf hem de eerste dag al de sleutel van de turnhal. Die kleine, vaste kring om hem heen is wat hem staande houdt onder druk.
5: De World Open Freestyle Football komt naar Amersfoort, georganiseerd in zijn eigen trainingshal. Zo geef je terug aan je sport én aan je stad.
Trainen waar je maar kon
Jesse Marlet groeide op in de wijk Nieuwland in Amersfoort en trainde freestyle voetbal in garages, op straat, overal waar ruimte was. Tot hij op een dag naar binnen stapte bij dansvereniging A-Dance.
Welke plek in Amersfoort heeft jou het meest gevormd als sporter?
“Misschien twee plekken. Eerst trainde ik altijd in Nieuwland, bij dansvereniging A-Dance. Ik fietste er altijd langs en zag altijd mooie zalen, terwijl ik in de kou in de garage zat. Dus ik liep gewoon naar binnen. Ze waren meteen super ondersteunend. De eigenaren gaven me toegang tot de zalen overdag, want de lessen waren toch pas ’s avonds. Daar heb ik enorm veel inspiratie opgedaan. In een garage ga je niet op de grond liggen, maar in een danszaal zie je b-boys koprollen maken en zo veranderde mijn stijl compleet.”
Daarna vond hij zijn tweede thuis bij turnvereniging Gimmick in de wijk Vathorst. Op de eerste dag van de lockdown tijdens de coronapandamie liep hij naar binnen met een probleem: geen zaal om te trainen. Coach Engelbert gaf hem meteen de sleutel van de hal.
De keuze: één sport, vol commitment
Wanneer heb je besloten om alles in te zetten op freestyle voetbal?
“Ik deed voetbal, waterpolo én freestyle voetbal, soms drie wedstrijden op één zaterdag. Op een gegeven moment wilde ik voor eentje echt vol gaan. Bij voetbal en waterpolo zie je de volgende stap duidelijk, maar bij freestyle moet je zelf zoeken: YouTube, onderzoek, filmpjes kijken. Totdat je erachter komt dat er echt WK’s zijn en grote evenementen. Dat je dit écht als sport kunt beoefenen.”
Vanaf het punt dat ik ontdekte dat er WK’s bestonden via Red Bull en anderen, heb ik de keuze gemaakt: ik ga vol voor het freestylen. Ik stopte met de andere sporten en nam zelfs een tussenjaar van school.
En dat was een bewuste opoffering?
“Niet als een opoffering. Ik wilde het zelf ook. Ik vind het ook echt leuk om te trainen. Een week vakantie en niet sporten? Dat lukt me gewoon niet. Het zit zo diep in je routine dat je je useless voelt als je het een dag overslaat.”
Wat is het belangrijkste dat jouw sport je heeft geleerd?
Wat heeft freestyle voetbal jou over jezelf geleerd?
“Discipline. En dat alles wat je erin stopt, je er ook grotendeels uitkrijgt. Hoe meer je werkt, hoe groter de kans dat het geluk je treft. Dat is ook niet iets wat je hoeft af te dwingen, maar je moet er wel voor zorgen dat je er klaar voor bent als het moment komt.”
Omgaan met druk: je eigen cirkel
Hoe ga je om met de druk op een groot toernooi?
“Iedereen heeft zenuwen voor iets waar je hard naartoe hebt gewerkt. Maar het gaat erom hoe je ermee omgaat. Elke wedstrijd is een andere setting, andere kansen. Wat voor mij het beste werkt is mijn eigen cirkel bewaken. Mijn vader gaat altijd mee, naar Kenia, naar Tokio, naar Miami. En mijn coach ook. Om me terug te kunnen trekken in die kleine groep als het allemaal te veel impulsen wordt.”
Ik ben ook altijd wel een beetje autistisch met mijn bal en mijn schoenen. Als ik die mee moet nemen in het vliegtuig, denk ik er echt heel lang over na. Mijn ouders reden dan met de auto naar Praag, zodat mijn bal niet door de douane hoefde. Dat soort dingen overdenk je gewoon.
De World Open komt naar Amersfoort
Jij wilt iets teruggeven aan de sport. Hoe doe je dat?
“Ik heb al clinics gegeven aan kids, workshops op scholen en bij clubs. Maar tijdens het wedstrijdseizoen gaan de competities voor. Mijn grote doel is om later, als ik klaar ben met wedstrijden, evenementen te organiseren en de sport verder op te bouwen.”
Maar dat moment is eerder dan verwacht. Dit jaar (op 17 augustus 2026 bij GymXL) vindt de World Open Freestyle Football, het grootste open toernooi ter wereld, plaats in Amersfoort. In de turnhal van zijn coach in Vathorst.
De hele World Open komt naar Amersfoort. Dat is een heel mooi haakje om ook terug te geven aan de sport en om Amersfoort de sport te laten zien.
Een plek voor de onbezongen held
Wie zou er naast jou een plek op de Wall of Fame verdienen?
“Dat is een heel makkelijk antwoord: mijn coach Engelbert Webbing. Hij kende freestyle voetbal niet. Hij gaf me de eerste dag de sleutel van zijn hal. Nu, zes jaar later is hij mijn coach en vliegt hij overal mee. Hij helpt ook andere sporters met een droom, maakt altijd tijd vrij. Zonder hem had ik het niet gered.”
Amersfoort heeft kampioenen voortgebracht. Mensen die jarenlang trainen voor seconden, punten of die ene perfecte race. In de Wall of Fame geven we hen de erkenning die blijft hangen.
